จากภาษาสก๊อย สู่ 'ไลค์ดะ'
เขียนโดย krulilly ADMIN on วันเสาร์ที่ 25 สิงหาคม 2012 เวลา 04:04 น.   
 |

จากภาษาสก๊อย สู่ 'ไลค์ดะ'


25 08_2555
สวัสดีค่ะคุณผู้อ่านไทยรัฐออนไลน์ที่รัก ตื่นเช้าขึ้นมาเจอเรื่องเจอราวอีกแล้วค่ะ เช้าคุณครูลิลลี่กำลังงัวเงียเพิ่งตื่นนอนก็ได้ยินคุณสรยุทธ์กับน้องไบรท์ พิธีกรสาวสวยแห่งรายการเล่าข่าว “เรื่องเล่าเช้านี้” ทางไทยทีวีสีช่อง 3 กำลังพูดถึงข่าวใหม่ข่าวใหญ่ในวงการโซเชียล เน็ตเวิร์ก นั่นคือ เฟซบุ๊กที่ใช้ชื่อว่า “ไลค์ดะ” (ขอให้ความรู้ภาษาไทยในศัพท์แสลงของวัยรุ่น ไว้สักนิดว่า “ไลค์” ในที่นี้ คือ คำกริยา แปลตามภาษาอังกฤษก็คือ ชื่นชอบ ชื่นชม หรือเมื่อมาเป็นแสลงในภาษาอินเทอร์เน็ตก็แปลว่า กริยาการคลิกเข้าไปแสดงความชอบในข้อความ หรือ รูปภาพ ส่วนคำว่า “ดะ” เป็นคำวิเศษณ์ขยายกริยา หมายถึง ตะลุยไป ไม่เลือกหน้า ไม่งดเว้น เพราะฉะนั้น ไลค์ดะ ก็คือ กดไลค์ไปทั่ว กดไปแบบไม่มีการงดเว้น)

ให้ความรู้กันไปแล้วก็กลับมาที่เรื่องราวของเฟซบุ๊ก “ไลค์ดะ” กันต่อ เรื่องเกิดขึ้นเพราะเว็บดังกล่าวเน้นแสดงภาพที่ได้มีการตัดต่อ ตกแต่ง และใช้เทคนิคพิเศษ ให้เป็นเครื่องหมายยกนิ้วโป้ง ที่คนในแวดวงอินเทอร์เน็ตรู้ดีว่าเป็นสัญลักษณ์ของการกดไลค์ หรือแสดงความชื่นชม ซึ่งหากเป็นรูปการ์ตูน รูปสนุกสนานทั่วไปก็คงไม่มีเรื่องราวอะไรใหญ่โต แต่ที่เกิดเรื่องราวบานปลายก็เพราะรูปๆ หนึ่งที่ทำให้นักท่องอินเทอร์เน็ตชาวไทยต้องตกอกตกใจ จนบางรายถึงกับออกมากล่าวประณาม เมื่อได้มีการตกแต่งและโพสต์รูปของพ่อขุนเม็งรายมหาราช ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งจังหวัดเชียงรายมากว่า 750 ปี กล่าวได้ว่าเป็นที่เคารพสักการะของชาวเชียงรายมายาวนาน โดยแต่งภาพบริเวณที่จับอาวุธให้เป็นสัญลักษณ์กดไลค์ แถมยังตั้งชื่อภาพให้เจ็บปวดหัวใจอีกว่า “พ่อขุนเม็งไลค์มหาราช” ทำเอาชาวเชียงรายที่ได้เข้าไปดูเกิดความไม่พอใจเป็นอย่างมาก ยิ่งไปกว่านั้นยังมีรูป อีกมากมายที่เว็บดังกล่าวเอามาตัดต่อตกแต่ง เช่นรูปขององค์พระยูไล พระดาไลลามะ โดยมีการตัดแต่งภาพรูปมือยกนิ้วโป้งสัญลักษณ์กดไลค์ ไปใส่ในทุกภาพแล้วแปลงชื่อให้ผิดเพี้ยนออกไป ฟังข่าวนี้แล้วคุณครูลิลลี่ปวดหัวค่ะ เรื่องราวสร้างสรรค์มีให้ทำกันมากมาย ดันมาใช้เวลาที่มีค่า ทำสิ่งที่ไร้ค่าแบบนี้ ก็ต้องเรียกว่าเช้านี้ตื่นมาแล้วเพลียหัวใจเหลือเกินค่ะ

พูดถึงเรื่อง “ไลค์ดะ” แล้วก็ทำให้คุณครูลิลลี่นึกถึง เฟซบุ๊กอีกอันหนึ่ง ที่เคยเป็นเรื่องเป็นราวเมื่อไม่นานมานี้ สักประมาณเดือนกรกฎาคมที่ผ่าน นั่นก็คือเว็บที่มีการใช้ภาษาที่ไม่สามารถอ่านได้ โดยถ้าเป็นพิมพ์ดีดรุ่นโบราณก็เรียกว่ามีการยกแคร่เอาไว้ (ไปลองศึกษาดูนะคะว่าพิมพ์ดีดโบราณการยกแคร่คืออะไร ก็คล้ายกับการกดปุ่ม ชิฟท์ ในแป้นคีย์บอร์ดคอมพิวเตอร์นั่นเองค่ะ) โดยภาษาที่ออกมาปรากฏอยู่หน้าจอก็จะเป็นภาษาที่อ่านอย่างไรก็อ่านไม่รู้เรื่อง และกลุ่มบุคคลดังกล่าวก็เรียกกันว่าเป็นภาษา "สก๊อย"

ตอนนั้นที่ได้ยินข่าวนี้ก็รู้สึกไม่ค่อยดีนัก ในฐานะของคุณครูภาษาไทย เพราะกลัวว่าภาษาไทยจะถูกบ่อนทำลายลงไปอย่างไม่รู้ตัว โดนทำลายจากความคึกคะนองความสนุกชั่วครู่ชั่วยาม แต่จะทำให้วัฒนธรรมที่ดีที่มีมายาวนานต้องสูญเสียไป แต่ก็ทำใจดีสู้เสือนะคะ วันนั้นจำได้ว่า เว็บดังกล่าวมีคนเข้ามากดไลค์ หรือที่เข้ามาชื่นชอบและติดตามเพียงแค่ 8 พันกว่าคนเท่านั้น คุณครูลิลลี่ก็คิดว่าไม่นานคงจะลดลงและหายไปในที่สุด แต่คุณผู้อ่านเชื่อไหมคะ พอมีเรื่อง ไลค์ดะ เข้ามา คุณครูลิลลี่เข้าไปดูใน ภาษาสก๊อย อีกที ตอนนี้มีสมาชิก 34,000 คนเข้าไปแล้ว ยอดเพิ่มขึ้นอย่างน่าตกใจจริงๆ ค่ะ

นี่คือ ดาบสองคม จริงๆ ค่ะ โซเชียลเน็ตเวิร์ก หรือ โลกของอินเทอร์เน็ต ถ้าเราใช้อย่างดี อย่างถูกต้อง อย่างถูกตามวัตถุประสงค์ของการสร้างสรรค์เทคโนโลยีนี้ขึ้นมาก็จะเป็นวิถีที่ก้าวหน้าและพัฒนาอย่างยั่งยืน ในทางตรงข้ามถ้าเราใช้อย่างผิดใช้อย่างวิบัติ คมดาบนั้นก็จะบาดมือ ทำให้เกิดแผล จากแผลเล็กก็จะกลายเป็นแผลใหญ่ที่นับวันจะยากเกินเยียวยา สุดท้ายอาจจะต้องตัดแขน ตัดขากลายเป็นคนพิการ ซึ่งนั่นก็จะทำให้ประเทศไทยของเราเป็นคนพิการด้านภาษา แค่นึกก็เศร้าใจแล้วค่ะคุณผู้อ่าน ช่วยกันนะคะถ้าไม่อยากให้ชาติไทยกลายเป็นผู้พิการสวัสดีค่ะ


 


Kruprofile

ครูลิลลี่
 



socialcam : krulilly
twitter : krulilly
instagram : krulilly
facebook : ครูลิลลี่ 
youtube : ครูลิลลี


 

ไทยรัฐออนไลน์

·         โดย คุณครูลิลลี่

·         24 สิงหาคม 2555, 05:30 น.

 
 

เพิ่มคอมเมนต์ใหม่


รหัสป้องกันความปลอดภัย
รีเฟรช

Copyright © 2007 www.Kru-Lilly.com All rights reserved.